Η υπέρταση ή αρτηριακή υπέρταση είναι μια ασθένεια που χαρακτηρίζεται από σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης, η οποία προσδιορίζεται με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις. Εκτός από πολλές ασθένειες, θεωρείται παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη επικίνδυνων επιπλοκών του καρδιαγγειακού συστήματος, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφαλικού και της καρδιακής προσβολής. Η υπέρταση ως η κύρια αιτία της εν λόγω παθολογίας απαιτεί τη χρήση φαρμάκων που ομαλοποιούν τον τρόπο ζωής και τη διατροφή του ασθενούς.
Η αρτηριακή πίεση είναι η δύναμη με την οποία το κυκλοφορούν αίμα δρα στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Αυτή η πίεση τη στιγμή της συστολής της καρδιάς ονομάζεται συστολική και κατά τη φάση χαλάρωσης ονομάζεται διαστολική. Το εύρος των κανονικών τιμών αυτών των δεικτών είναι αρκετά μεγάλο.
Μέσα από πολυάριθμες παρατηρήσεις, οι επιστήμονες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος καρδιαγγειακών επιπλοκών αυξάνεται με κάθε επιπλέον αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά 10 mmHg. Τέχνη. ήδη από το επίπεδο των 115/75 mm Hg. Τέχνη. Ωστόσο, η μείωση της πίεσης με φάρμακα αποδείχθηκε σκόπιμη μόνο πάνω από 140/90 mm. rt. Άρθ., επομένως αυτή η τιμή χρησιμοποιείται ως κριτήριο για τον προσδιορισμό της αρτηριακής υπέρτασης.
Λόγοι
Στο 90% περίπου των περιπτώσεων, η υψηλή αρτηριακή πίεση είναι η αιτία μιας σταθερής αύξησης της αρτηριακής πίεσης. Αυτή η διάγνωση γίνεται στον ασθενή εάν η εξέταση δεν αποκαλύψει άλλες ασθένειες που σχετίζονται με την υψηλή αρτηριακή πίεση. Τα πιο πρόσφατα περιλαμβάνουν:
- Νεφρικές παθήσεις - πυελονεφρίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα, πολυκυστική νόσο, διαβητική νεφροπάθεια, στένωση νεφρικής αρτηρίας.
- ενδοκρινικές διαταραχές - νεοπλάσματα των επινεφριδίων, του παγκρέατος ή της υπόφυσης, υπερθυρεοειδισμός, νόσος του Cushing ή σύνδρομο Cushing, φαιοχρωμοκύτωμα.
- σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας ύπνου.
- Βλάβες βαλβίδων ή αθηρωματικές βλάβες της αορτής.
Η τακτική χρήση ορισμένων φαρμάκων μπορεί επίσης να οδηγήσει σε υψηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά περιλαμβάνουν από του στόματος αντισυλληπτικά, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, αμφεταμίνες, κορτικοστεροειδή, φάρμακα που περιέχουν ερυθροποιητίνη, κυκλοσπορίνη και κοκαΐνη.
Η πιθανότητα εμφάνισης καρδιαγγειακής νόσου, συμπεριλαμβανομένης της υψηλής αρτηριακής πίεσης, σχετίζεται στενά με τους ακόλουθους παράγοντες κινδύνου:
- ανθυγιεινή διατροφή, συμπεριλαμβανομένων υπερβολικών ποσοτήτων επιτραπέζιου αλατιού, κορεσμένων λιπαρών και τρανς λιπαρών, έλλειψη φυλλωδών λαχανικών, λαχανικών και φρούτων στη διατροφή·
- Ευσαρκία;
- Παθολογίες της καρδιάς και των αιμοφόρων αγγείων σε στενούς συγγενείς.
- ηλικία άνω των 65 ετών·
- καθιστικός τρόπος ζωής?
- χρόνιο στρες?
- κακές συνήθειες – κάπνισμα, υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
Ταξινόμηση
Όταν μπορεί να εντοπιστεί μια ασθένεια που προκαλεί αυξημένη αρτηριακή πίεση, ονομάζεται δευτεροπαθής ή συμπτωματική αρτηριακή υπέρταση. Όταν η αιτία είναι άγνωστη, η υψηλή αρτηριακή πίεση θεωρείται πρωτοπαθής υπέρταση.
Το τελευταίο έχει μια σταδιακή εξέλιξη:
- Στάδιο Ι. Δεν υπάρχουν εμφανή σημάδια διαταραχής των οργάνων-στόχων που επηρεάζονται από σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης - καρδιά, νεφρά, αρτηριακά και φλεβικά αγγεία.
- Στάδιο II. Υπάρχει ένα από τα αναφερόμενα σημεία ή συνδυασμός τους, όπως: Β. διόγκωση της αριστερής κοιλίας, σημαντική μείωση του ρυθμού διήθησης στα νεφρά, αλβουμίνη στα ούρα, αύξηση του πάχους του τοιχώματος των καρωτιδικών αρτηριών ή εμφάνιση αθηρωματικών πλακών στον αυλό τους. Σε αυτή την περίπτωση, οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου μπορεί να απουσιάζουν.
- Στάδιο ΙΙΙ υπέρταση. Υπάρχουν μία ή περισσότερες παθολογίες που σχετίζονται με αθηροσκληρωτικές διεργασίες στην καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία - έμφραγμα του μυοκαρδίου, οξύ εγκεφαλικό επεισόδιο, στηθάγχη, αθηροσκλήρωση των αρτηριών των κάτω άκρων ή σοβαρή νεφρική βλάβη, που εκδηλώνεται με σημαντική μείωση της διήθησης ή/και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης στα ούρα.
Ανάλογα με τη μέγιστη μετρούμενη αρτηριακή πίεση, η αρτηριακή υπέρταση χωρίζεται σε διάφορους βαθμούς:
- Πρώτος βαθμός. Η συστολική αρτηριακή πίεση είναι μεταξύ 140 και 159 mm. rt. Τέχνη. και/ή διαστολική - από 90 έως 99 mm. rt. Τέχνη.
- Δεύτερος βαθμός. Συστολική αρτηριακή πίεση από 160 έως 179 mm. rt. Τέχνη. και/ή διαστολική - από 100 έως 109 mm. rt. Τέχνη.
- Τρίτου βαθμού. Η συστολική αρτηριακή πίεση είναι μεγαλύτερη από 180 mm. rt. Τέχνη. και/ή διαστολική άνω των 110 mm. rt. Τέχνη.
Υπάρχει επίσης μια μεμονωμένη μορφή αρτηριακής υπέρτασης, στην οποία μόνο οι τιμές της συστολικής πίεσης είναι αυξημένες, ενώ η διαστολική πίεση είναι φυσιολογική.
Συμπτώματα
Η αύξηση της αρτηριακής πίεσης συχνά δεν συνοδεύεται από επιδείνωση της ευημερίας και μπορεί να περάσει απαρατήρητη από τον ασθενή, γι' αυτό και η τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης είναι τόσο σημαντική, ειδικά για μεσήλικες και ηλικιωμένους.
Οι εκδηλώσεις της υπέρτασης μπορεί να περιλαμβάνουν τα ακόλουθα συμπτώματα:
- Πονοκέφαλος, κυρίως το πρωί μετά το ξύπνημα.
- ρινορραγίες?
- αιμορραγία κάτω από τη βλεννογόνο μεμβράνη του ματιού.
- καρδιακή αρρυθμία?
- θολή όραση, κηλίδες που τρεμοπαίζουν.
- Εμβοές.
Μια απότομη αύξηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλές τιμές, που συνοδεύεται από σημαντική επιδείνωση της ευημερίας, ονομάζεται υπερτασική κρίση. Συχνότερα εμφανίζεται όταν η συστολική πίεση αυξάνεται σε περισσότερο από 180 mmHg. Τέχνη. και/ή διαστολική άνω των 120 mm Hg. Τέχνη. Σε αυτή την περίπτωση, ο ασθενής αισθάνεται αδυναμία, ναυτία, έμετο που δεν φέρνει ανακούφιση, μειωμένη συνείδηση, άγχος και φόβο, μυϊκό τρόμο και πόνο στο στήθος.
Επιπλοκές
Μια σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης με υπέρταση αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που απειλούν τη ζωή του ασθενούς. Αυτά περιλαμβάνουν:
- οξύ εγκεφαλοαγγειακό ατύχημα (εγκεφαλικό).
- στηθάγχη, έμφραγμα του μυοκαρδίου;
- αγγειακή άνοια (άνοια);
- χρόνια νεφρική και καρδιακή ανεπάρκεια?
- αθηροσκληρωτικές βλάβες των αγγείων των κάτω άκρων.
Διάγνωση
Το κύριο σημάδι της υπέρτασης είναι μια σταθερή αύξηση της αρτηριακής πίεσης, που ανιχνεύεται σε τουλάχιστον τρεις μετρήσεις σε διαφορετικές ημέρες σε ένα ήσυχο περιβάλλον. Κατά τη μέτρηση της αρτηριακής πίεσης για πρώτη φορά σε νοσοκομείο ή κλινική, είναι σημαντικό να τηρείτε τους ακόλουθους κανόνες για να διασφαλίσετε την ακρίβεια των αποτελεσμάτων που λαμβάνονται:
- Πριν από την εξέταση, ο ασθενής πρέπει να καθίσει σε ένα ήσυχο δωμάτιο για λίγα λεπτά για να ηρεμήσει.
- το μέγεθος της περιχειρίδας του τονομέτρου πρέπει να αντιστοιχεί στο πάχος του βραχίονα και η ίδια η συσκευή πρέπει να τοποθετηθεί στο επίπεδο της καρδιάς.
- λαμβάνονται δύο μετρήσεις σε κάθε χέρι με ένα διάστημα 1-2 λεπτών. Εάν υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των λαμβανόμενων τιμών, πραγματοποιείται πρόσθετη μέτρηση.
- Για ηλικιωμένους ασθενείς και άτομα με σακχαρώδη διαβήτη ή εάν υπάρχει υποψία πτώσης της αρτηριακής πίεσης κατά την αλλαγή στάσης, η μέτρηση πραγματοποιείται το πρώτο και το πέμπτο λεπτό σε όρθια στάση.
- Επιπλέον, ο καρδιακός ρυθμός μετράται για 30 δευτερόλεπτα.
Όταν μιλά με τον ασθενή, ο γιατρός διευκρινίζει σε ποια ηλικία άρχισε να αυξάνεται η πίεση για πρώτη φορά, εάν υπάρχουν συμπτώματα όπως ροχαλητό με παύσεις στην αναπνοή κατά τη διάρκεια του ύπνου, κρίσεις μυϊκής αδυναμίας ή ξαφνικός καρδιακός παλμός με ιδρώτα και πονοκεφάλους, καθώς και ασυνήθιστες ακαθαρσίες στα ούρα. Είναι επίσης σημαντικό να μάθετε ποια φάρμακα και συμπληρώματα παίρνει.
Ως μέρος του πρώτου σταδίου του τεστ για υψηλή αρτηριακή πίεση, πραγματοποιούνται οι ακόλουθες εξετάσεις:
- κλινική εξέταση αίματος;
- γενική ανάλυση ούρων, ανίχνευση μικρολευκωματίνης σε μεμονωμένες και ημερήσιες μερίδες.
- βιοχημική εξέταση αίματος (επίπεδα χοληστερόλης, λιποπρωτεϊνών για την αξιολόγηση του κινδύνου αθηροσκλήρωσης, ηλεκτρολυτών αίματος - κάλιο, νάτριο, χλώριο, ασβέστιο, καθώς και γλυκόζη και κρεατινίνη).
- Προσδιορισμός του επιπέδου γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης;
- Προσδιορισμός της συγκέντρωσης των ορμονών - θυροξίνη, τριιωδοθυρονίνη και ορμόνη διέγερσης του θυρεοειδούς, αντισώματα στην υπεροξειδάση του θυρεοειδούς και τη θυρεοσφαιρίνη, αλδοστερόνη.
Εάν υπάρχει υποψία κληρονομικής προδιάθεσης για τη νόσο, είναι δυνατός ο προσδιορισμός γονιδιακών πολυμορφισμών που σχετίζονται με την ανάπτυξη αρτηριακής υπέρτασης.
Για να διευκρινιστούν οι παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξή της και να εντοπιστούν οι υπάρχουσες καρδιαγγειακές παθολογίες στην υπέρταση, χρησιμοποιούνται ενόργανες διαγνωστικές μέθοδοι:
- 24ωρη παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης.
- ηλεκτροκαρδιογραφική μελέτη;
- υπερηχοκαρδιογραφία;
- 24ωρη παρακολούθηση Holter.
- Διπλή σάρωση των βραχιοκεφαλικών, νεφρικών ή λαγονομηριαίων αρτηριών.
- Υπερηχογραφική εξέταση των νεφρών και των επινεφριδίων.
- Εξέταση βυθού.
Με την υπέρταση, είναι σημαντικό να ελέγχετε την αρτηριακή πίεση στο σπίτι κρατώντας ένα ημερολόγιο στο οποίο πρέπει να καταγράφονται όλες οι μετρήσεις με την πάροδο του χρόνου, τα φάρμακα που λαμβάνονται και τα επεισόδια στρες που μπορούν να προκαλέσουν αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Σε αυτή την περίπτωση, οι μετρήσεις πρέπει να γίνονται μετά από λίγα λεπτά ανάπαυσης ενώ κάθεστε, κρατώντας το χέρι στο ύψος της καρδιάς.
Θεραπεία
Με μέτριο και χαμηλό κίνδυνο καρδιαγγειακών επιπλοκών, συνιστάται στον ασθενή μόνο να αλλάξει τον τρόπο ζωής του, να προσαρμόσει τη διατροφή του, να χάσει βάρος, να αυξήσει τη σωματική δραστηριότητα και ειδικές ασκήσεις για την υπέρταση και να εγκαταλείψει τις κακές συνήθειες με τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης. Αυτά τα μέτρα είναι συχνά αρκετά για να ομαλοποιήσουν την αρτηριακή πίεση.
Η δίαιτα για υψηλή αρτηριακή πίεση περιλαμβάνει τον περιορισμό του επιτραπέζιου αλατιού, της καφεΐνης, των πικάντικων, αλμυρών, καπνιστών και πικάντικων τροφών, λιπαρών τροφών, παραπροϊόντων, ζαχαροπλαστικής με κρέμα βουτύρου και αλκοολούχων ποτών. Εκτός εάν επιδεινωθεί η ασθένεια, επιτρέπεται η κατανάλωση όχι περισσότερο από 5 g αλατιού την ημέρα. Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη υγρών είναι 1-1,2 λίτρα.
Εάν η μη φαρμακευτική θεραπεία για αρκετούς μήνες είναι ανεπιτυχής και υπάρχει υψηλός κίνδυνος επιπλοκών, καταφεύγουν σε αντιυπερτασική θεραπεία με φάρμακα για την υψηλή αρτηριακή πίεση, στόχος της οποίας είναι η μείωση της αρτηριακής πίεσης κάτω από 140/90 mm. rt. Τέχνη. Για ασθενείς με διαβήτη ή άτομα που πάσχουν ήδη από παθήσεις του καρδιαγγειακού συστήματος, η πίεση στόχος είναι ακόμη χαμηλότερη - 130/80 mm. rt. Τέχνη.
Η σύγχρονη φαρμακευτική θεραπεία της υπέρτασης περιλαμβάνει συνδυασμό δύο ή περισσότερων φαρμάκων από τις ακόλουθες ομάδες:
- ανταγωνιστές ασβεστίου?
- αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης.
- αναστολείς της αγγειοτενσίνης ΙΙ;
- διουρητικά (διουρητικά);
- Β αποκλειστές;
- Άλφα αποκλειστές.
Η συντριπτική πλειονότητά τους είναι διαθέσιμα σε μορφή δισκίων για την υψηλή αρτηριακή πίεση.
Πρόληψη
Η πρόληψη των παροξύνσεων της υπέρτασης περιλαμβάνει την έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία παθήσεων του καρδιαγγειακού, του νευρικού, του ουροποιητικού και του ενδοκρινικού συστήματος, την αυστηρή τήρηση όλων των ιατρικών συστάσεων, συμπεριλαμβανομένης της μη φαρμακευτικής και φαρμακευτικής θεραπείας, και τακτική μέτρηση της αρτηριακής πίεσης.